Bu mevsim de kuraklık vurdu her yeri
Sen yoksun diye
Ardıç, Erguvan ağaçları bile dayanırlığını kaybetti
İşte ben de öyle çat kırılıyorum
Aklına gitmeyi kim soktu
Ne adres verdin ne bir iz bıraktın
Oysa rüzgâr bile esse yönünü belli ederdi
Ve akan nehirlerin varacağı yeri
Kumruların yapacağı yuvayı
Göçebe kuşların istikameti belli olurdu
Beni beni böyle girdapta koymana
Çok çok sıkılıyorum
Söz geçiremiyorum ki gönlüme
İnadı tutmuş bir kere
İlle de “sen” diyor
Diyor da usum geri durmuyor ki
İyisi mi sen gelmeyi sadece gelmeyi düşün
Elini çabuk tut
Yoksa yoksa yıkılıyorum
*-*
