Çok bahane buldun
İncik boncukları öne sürerek çantanı aldın
Arkanda kopan fırtına vız geldi sana
Yaprakların yerde sürünüşü
Dalların çıplak kalışına hiç aldırmadın
Oysa ben pencereye yapışıp kaldım
Yolları gözledim hep
Dönemeçlere kilitlendim
Gölgen görünür diye
Çünkü senin huyun idi güneşi arkana almak
Ve de kendi ışığının parlaklığına peşin sıra yürümek
Biz insanız ya
Kavgadır her halimiz
Hayatta geri dönüşü olmayan bir tek veda vardır!
Onunda zamanı gelmedi henüz
Gel,
Kapım kilit tutmuyor gittin gideli
Lambalar hala sokağı aydınlatıyor
Yağmur çiseleri bir şeyler hatırlatır
“Keşke” diline pelesenk olmadan
Ve dönersin belki
Bekliyorum, neden olmasın
*-*
