Genel

*Dönmek* Kütüphanenin köşesinde duran ve metal tele bağlı küre şeklinde döner yer haritasına uzunca baktı. Bir şeyi arar gibi çizgilere, renklere düşünceli bir edayla baktı. Sonra bana döndü ve dedi: - Anne, bizim ev nerede? Irak haritasına işaret ettim: - Burası. İşaret ettiğim yere baktı. Sonra dünya haritasını hızla çevirdi. - Anne, niye bizde onunla dönmüyoruz? Dedi. - Oğlum biz dönüyoruz. Ancak dünyanın bizden haberi yok. *-*-*

Yıl 1976 Kerkük Türk Kültür Merkezi 2. mezuniyetini veriyordu. Bendeniz de bu 2. mezunlar arasındaydım. Kerkük Türk Kültür Merkezinin müdürü değerli hocamız Hadi Güzel, Türkçe öğretmeni hocam Gülçin Atamer ve Hilmi Akgöl. 2. grubun mezuniyetini bir tören şeklinde yapılmasını merkez yönetimi olarak karar vermişlerdi. Sıradan bir tören değil; hem mezun olan öğrencilere bir güzel anı bırakmak, hem ünlü Türkmen şairi Fuzuli’yi de yâd etmek söz konusu olmuştu.

Biz insanız ya Kavgadır her halimiz Hayatta geri dönüşü olmayan bir tek veda vardır! Onunda zamanı gelmedi henüz

Son zamanlarda bir araya da gelmiyoruz. Çünkü toplantılarımızda kavgalar başladı. Herkes biri birine ciğer hırsızı diye söze başladılar. Sanki köyümüzde binlerce kurban ve onlarca kasap ve her gün tonlarca ciğer elde ediliyordu! Kimse hesap kitap etmeden, doğru düşünmeden laf olsun torba dolsun toplantılarımız birbirimizi suçlamaktan öteye gitmiyordu. Dedim ay köpeklerin üst başları hep çamurlu olduğundan bizimkiler de birbirlerine çamur atmayı öğrendiler.

Dağılsın bulutlar, dağılsın hüzün Kerkük'üm görünsün o melek yüzün Seni çok yormuşlar söylüyor gözün Elveda demeye geldim siyaha Bunun için yalvarırım Allah'a