edebiyat

Bu mevsim de kuraklık vurdu her yeri Sen yoksun diye Ardıç, Erguvan ağaçları bile dayanırlığını kaybetti İşte ben de öyle çat kırılıyorum

Senin tablonu kim çizecek Picasso'da öldü Renkleri tutturamazlar buruk gülüşüne Hangi usta dalabilir gözündeki siyaha Kerkük, yazgın bu Senin için sürülen her fırça döner aha

belki değil kesin olan Kerkük huylu oluşundandır

Hangi vakit kapına gelem şaştım Bilmezsin yollarda neleri aştım Seni göreceğim diye hep coştum **Bütün kırıkları bir bir yamadım **Duvar mıdır gönlün anlayamadım

Biz Kurana toptan hep âmin deriz İslam’ın yolunda kurbanlık seriz “Elestü” ye “Bela” demeye gideriz Nefis kibir biter hu hu dedikçe

Hani gittin beni yalnız bıraktın Çakallara atıp batıya aktın Çağırdım bağırdım sen öyle baktın -----Öz özümle iki el bir baş kaldım -----Göbeğimi kestim toprağa saldım

Gayeleri tarihe siyah perde çekmekti Kale Kışla ve sana kinlerini dökmekti Kerkük’ün tüm özünü Türkmenlerden sökmekti ***Söyle hiç tırnak etten ayrılır mı Kayseri ***Türk olmayan Kerküklü sayılır mı Kayseri

Kerkük’te fışkıran, nefte bakarım İçimde kor olur coşar akarım Talihimde neftten, bir satır yok Ağyar sefada ben dişim sıkarım *-*

Kim bu Dilâver Cebeci?
Kerkük hoyratları hakkında bu kadar güzel yorum ve düşüncelerini yansıtan adam kim?
Hayran kalmamak mümkün değildi.
Hep hayalimde o adamın adı kalmıştı.

En saf ve en duygusal edebi yazılar arasında iki edebiyatçının bir birine yazmış oldukları mektuplar gelir. Edebi mektuplar, gerçek duyguları yansıtma yöntemi olduğunun bir yoludur.   Hüzün Martıları[1] kitabı elime geçtiği zaman gerçekten de Türkmen edebiyatında bir eksik yönü tamamlama adımların biri olduğunu düşünüp ve severek okudum.   Uzun yılları beraber yaşayan üç arkadaştan ikisinin karşılıklı duyguları yanında üçüncüsüne besledikleri sevgi saygıyı gıyabında dile getirmeleri pek çok yönden kadirşinaslığın bir göstergesidir.   Türkmen edebiyatında bazı konulara ışık tuttuğu gibi Hüzün Martıları’n yazarları tarihe not düştüklerini unutmamak lazım. İki dostun arasındaki mektuplarda olaylar ve memleket meselelerini satırlar arasında okumak da mümkün.   Yirmi üç mektuptan oluşan kitapta on ikisi M. Ö. Kazancı tarafından yazıldığını, on biride N. Merdan’ın yazdığını görüyoruz.   Dokuz yıl süren bu mektuplaşmanın ilki 09.04.2010 tarihinde M. Ö. Kazancı tarafından...