Siz neye yorarsınız bilmem ama
Akar benim gözlerim Kerkük akar
İster beni anla ister anlama
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Gönülde hoyratım, gönderde bayrak
Her gün Muçala’ yla inler bu toprak
Hüzün makamıdır bendeki yürek
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Çırpınmıyor Hasa’m gözleri yolda
Biri maviye kilit biri al’da
Yahu bir an evvel insafa gel de
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Sitemliyim anla, düşmüşüm dara
Canlar gidiyor kapanmıyor yara
Daha ne desem bak düştük yollara
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Haritam oyuncak oldu ellerde
Şamar oğlanı ettiniz dillerde
Yılanla baş başa kaldık çöllerde
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Tapular tozlandı raflarda kaldı
Ciğeri beş para etmezler daldı
Toprağın altını üstünü aldı
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Vefa ne gezer ki eşkıyalarda
Arif bilir bunu var kitaplarda
Gerçeği arama sen seraplarda
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Onlara göz kırptınız bize durun
Onlar başköşe bize mırın kırın
Anlamadınız işte budur sorun
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Size ne dediysek fayda etmedi
Gerçek ortada aklınız yetmedi
Siyaset laneti hala bitmedi
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Dört mevsim ciğerimi Kerkük yakar
Gece gündüz gözlerim Kerkük çakar
Gönlüme neşeyi tek Kerkük sokar
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Kerkük baştanbaşa Türkmeneli’dir
Türkmeneli özbeöz Türkeli’dir
Bilmeyen der ki Beyatlı delidir
Akar benim gözlerim Kerkük akar
Sözüm hakikattir değil serzeniş
Çare tektir istemez çıkış iniş
Vur yumruğunu artık bitsin bu iş
Akar benim gözlerim Kerkük akar
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*