beyatlı

Ayrılmayan Dost   dur biraz, sen bekle, dedim yalnızlığa yola çıktım, sana doğru gürültü patırtı alabildiğine şehri kaplamıştı hiçbirini duymuyordum gözlerim yolun sonuna kilitlenmiş, sana geliyordum yürüdüğüm sokaklarda pencerelerin kenarına dizilen saksılardaki çiçekler umut kokularını habire yollara serpiyorlardı bir hoş olmuştu sokaklar sevdiğin şarkıları mırıldanmaya başladım uçarcasına yürüdüm nedense git gide yol uzadı ufuk siyah çadırını germeye başladı dizlerimde derman tükendi peşimden koşarak gelen birini duydum koluma girdi. bir baktım dostum YALNIZLIK! *-*

O Bakış Öyle bakma yavrucuğum Bu bakışlara bütün şarkılar, türküler diz çöker Hatta şiirler Bakma öyle ne olur Erir bütün duvarlar Kim ki yürek parçalanmaz bu bakışına Teneşire uzanır gibiyim bu bakışa Ah, bu bakışlar kaç cam parçasını yutmuş Dilini kanatan kaç usturayı yutkunmuş boğazın Sen suskun Sigara dumanı da suskun Damarlarım kabardı ağzım burnum kanıyor Bakma böyle Teneşire uzanıyorum *-*

Senin tablonu kim çizecek Picasso'da öldü Renkleri tutturamazlar buruk gülüşüne Hangi usta dalabilir gözündeki siyaha Kerkük, yazgın bu Senin için sürülen her fırça döner aha

Son zamanlarda bir araya da gelmiyoruz. Çünkü toplantılarımızda kavgalar başladı. Herkes biri birine ciğer hırsızı diye söze başladılar. Sanki köyümüzde binlerce kurban ve onlarca kasap ve her gün tonlarca ciğer elde ediliyordu! Kimse hesap kitap etmeden, doğru düşünmeden laf olsun torba dolsun toplantılarımız birbirimizi suçlamaktan öteye gitmiyordu. Dedim ay köpeklerin üst başları hep çamurlu olduğundan bizimkiler de birbirlerine çamur atmayı öğrendiler.

Arkada altmış yılı serip durmuşum Dikenli yatakla yüzdüm ummanda Yelken teslim olmuş rüzgâra Boşuna çırpınmışım Bunca yıl kudurmuşluğum boşuna